TEATROTERAPIA

Prof. dr hab. Władysław Dykcik
Zakład Pedagogiki Specjalnej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu

Kilka słów o teatroterapii...

Teatr i inne formy widowiskowe dają bardzo duże możliwości wszechstronnego rozwoju osób niepełnosprawnych intelektualnie. W sztuce teatralnej mamy żywe słowo, inscenizację, wizualizację, które mogą kształtować wszystkie możliwe emocje, jest to niezwykle atrakcyjna poznawczo stymulacja wszystkich sfer osobowości. O walorach płynących z aktywnego odbioru sztuki, aktywności artystycznej i kulturalnej najczęściej mówiono w aspekcie doznań estetycznych już dawno i jest to sprawa bezdyskusyjna.

Teatr jest polem szerokich możliwości osobowościowo twórczych, gdyż osoba mimo swoich ograniczeń niepełnosprawności intelektualnej może występować w roli, nie tylko samego odbiorcy, ale także twórcy, co ma nieocenioną wartość terapeutyczno-wychowawczą. Odgrywanie różnych ról, scen i sytuacji, poprzez poznanie ich specyfiki daje możliwość różnorodnej ekspresji słownej, wokalnej, muzycznej, plastycznej i ruchowej. W teatralnej twórczości poruszane są wszystkie możliwe formy aktywności, wszystkie procesy poznawcze i emocjonalne. Dzięki teatroterapii, dramatoterapii dokonuje się zintegrowana rehabilitacja społeczna osób z niepełnosprawnością intelektualną, ich rodzin, a także osób, które o niepełnosprawności nie wiedzą wiele...

Zaprezentowane Teatracje oceniłem na piątkę z plusem - było to niesamowite przeżycie i doświadczenie. Ludzie, którzy tam pokazali swoje umiejętności artystyczno-terapeutyczne pokonali bariery i zadawnione stereotypy niemożliwości osiągnięć osób niepełnosprawnych. Osoby występujące nauczyły się aktorskiej autoprezentacji i ekspozycji społecznej, pokazały kulturę godności współżycia życia społecznego. Jest to piękne i dobroczynne doświadczenie dla nich, dla nas jako widzów i ma nieocenioną wartość dla rozwoju ich samoskuteczności działania i radzenia sobie w każdych trudnych sytuacjach.

Rozmawiała: Monika Witaszak


Maria Pietrusza Budzyńska
autorytet w dziedzinie teatroterapii w Polsce, reżyser teatru osób upośledzonych WTZ Teatroterapia działającego przy Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie.

Teatroterapia to nowatorska forma rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych intelektualnie, przynosząca ludziom niepełnosprawnym zadowolenie i satysfakcję. Występ na scenie to szansa na odniesienie przez człowieka upośledzonego, na co dzień rzadko osiągalnego, sukcesu. Teatroterapia to nie tylko ćwiczenia teatralne, to budowa nie człowieka, jego godności, poczucia wartości, samodzielności oraz możliwość wypowiedzenia się poprzez uzewnętrznienie emocji, uczuć, pragnień.

Akceptacja, oklaski widowni, są przeżyciem wzmacniającym nie tylko dla niepełnosprawnych aktorów, ale i dla ich rodzin. Dokonuje się tu rehabilitacja społeczna; człowiek przekracza swoje ograniczenia i złe doświadczenia. Mając wsparcie grupy terapeutycznej osiąga nową jakość życia.